Caressa Dierenziekenhuis Amsterdam Sloten

Minnie Alina 2 weken geleden

⭐ 0 ster – absoluut geen aanrader Een van de meest teleurstellende ervaringen die ik met een dierenkliniek heb gehad. Helaas is dit niet de eerste keer. Dit is inmiddels de derde keer dat ik na een bezoek het gevoel heb dat er onnodige kosten in rekening worden gebracht. Vandaag kwam ik uitsluitend met mijn hond voor bloed- en urineonderzoek. Mijn hond was namelijk vorige week al bij de dierenarts geweest voor een consult waar ik de rekening heb gewoon betaald. Toch werd er vandaag opnieuw een consult van de dierenarts op de rekening gezet. De eerste rekening was meer dan €200. Nadat ik hier bezwaar tegen maakte, werd het bedrag aangepast naar ongeveer €181. Uiteindelijk werd gezegd dat ik €139 moest betalen. Maar zelfs die €139 was inclusief het consult van de arts, terwijl ik vandaag helemaal geen consult had afgesproken. Dat consult had immers vorige week al plaatsgevonden. Ik had bovendien de e-mail bij me waarin duidelijk stond dat de senior screening €139 kostte. Ik ben vandaag dus puur voor de afgesproken onderzoeken gekomen. Toch moest ik zelf meerdere keren uitleggen waarom er geen nieuw consult in rekening gebracht zou moeten worden. Ook de bloedafname vond ik bijzonder onprofessioneel. Er waren meerdere pogingen nodig en uiteindelijk was er niet eens voldoende bloed afgenomen. Mijn hond heeft hier onnodig veel stress van gehad. Vervolgens werd er opnieuw over de rekening gesproken en over wat er financieel aangepast moest worden. Wat mij het meest tegenvalt, is dat het bij vrijwel iedere discussie uiteindelijk weer over geld en de rekening lijkt te gaan. Als eigenaar wil ik dat er eerst wordt gekeken naar mijn hond: wat heeft zij nodig, voelt zij zich veilig en wordt zij rustig en zorgvuldig behandeld? Ook de betreffende dierenarts/chirurg heeft naar mijn mening nauwelijks de tijd genomen om mijn hond daadwerkelijk goed te beoordelen. Ze was binnen enkele minuten alweer klaar. Mijn hond voelde zich vanaf het begin duidelijk niet prettig bij haar en heeft haar zelfs gebeten. Ik heb mijn hond nog nooit zo zien reageren tijdens een dierenartsbezoek. Ik verwacht van een dierenkliniek professionaliteit, deskundigheid, geduld, duidelijke communicatie en vooral liefde en respect voor dieren. Helaas heb ik dat vandaag absoluut niet ervaren. Na drie negatieve ervaringen is voor mij de grens bereikt. Ik wil niet iedere keer na een bezoek moeten controleren welke kosten er nu weer zonder duidelijke reden op de rekening staan. En ik wil mijn hond niet opnieuw blootstellen aan een behandeling waarbij ik het gevoel heb dat er onvoldoende aandacht is voor haar welzijn. Ik heb mijn vertrouwen in deze kliniek volledig verloren en zal hier niet meer terugkomen. Op basis van mijn ervaringen kan ik deze kliniek helaas absoluut niet aanbevelen.

Pau Tjioe Kho een maand geleden

Al jaren tevreden klant. Aardig personeel en goede adviezen.

Maharani Hayati een maand geleden

Op 11 augustus kwam ik met mijn hondje Kayra naar deze dierenarts, omdat zij sinds enkele weken weer licht kuchte. Ongeveer zes maanden eerder waren in een ander dierenziekenhuis foto’s gemaakt. Daaruit bleek dat zij een ruis bij haar longen had, maar nog geen vocht of ernstige klachten. Zij kreeg medicatie waarop zij heel goed reageerde: het kuchen verdween en zij had lange tijd nergens meer last van. In de nacht vóór onze afspraak belde ik uit voorzorg de spoeddierenarts. Mij werd verteld dat ik Kayra kon brengen als zij ernstig buiten adem was. Omdat haar toestand niet zo ernstig was, kreeg ik het advies om de volgende ochtend haar eigen dierenarts te bellen. Dat advies heb ik opgevolgd. Bij binnenkomst reageerden de assistent en dierenarts erg paniekerig en moest Kayra direct in een zuurstofcabine. Zij hijgde inderdaad, maar was altijd extreem angstig bij de dierenarts. Dit was bij de praktijk bekend. In de zuurstofcabine werd zij aanvankelijk weer rustig. Ik vertelde de dierenarts dat Kayra heel goed had gereageerd op de medicatie die zij eerder van het andere dierenziekenhuis had gekregen. Omdat die medicatie haar klachten destijds volledig had verholpen, kwam ik eigenlijk met de vraag of zij die opnieuw kon krijgen. In plaats daarvan stelde de dierenarts een injectie voor die haar volgens de uitleg beter zou laten ademen. Direct na deze injectie zag ik Kayra plotseling sterk achteruitgaan. Ik zei meteen dat het leek alsof zij verkeerd of allergisch reageerde, maar volgens de dierenarts was een allergische reactie op dit middel niet mogelijk. Daarna kreeg Kayra nog een injectie en werd mij verteld dat zij die dag waarschijnlijk niet zou overleven. Er kwam vocht en een beetje bloed uit haar neus en mond. Ik bleef zeggen: “Ik heb haar niet zo binnengebracht.” Volgens de dierenarts kwam dit door haar longen, maar er waren op dat moment geen nieuwe foto’s of andere onderzoeken gedaan. Er werd mij verteld dat Kayra niet veel langer in de zuurstofcabine kon blijven, omdat de praktijk die dag eerder moest sluiten. De dierenarts vertelde dat haar dochter in het ziekenhuis lag en dat zij daarheen moest. Daar heb ik begrip voor, maar hierdoor voelde de behandeling erg gehaast. Kayra was voor mij óók mijn kindje. Op zo’n verschrikkelijk moment had ik behoefte aan rust, duidelijke uitleg, zorgvuldigheid en medeleven. Er werd voorgesteld om Kayra per dierenambulance naar een ander dierenziekenhuis te brengen en mij werd gevraagd of ik dat nog wilde proberen. Omdat ik alles wilde doen om haar te redden, stemde ik daarmee in. Zij kreeg opnieuw een injectie om de rit te kunnen volhouden, maar haar toestand ging steeds verder achteruit. Uiteindelijk werd gezegd dat inslapen de beste optie was. Toen ik zag hoe erg zij leed, voelde ik dat ik geen andere keuze meer had. Ook nadat Kayra was ingeslapen, hadden mijn man en ik het gevoel dat wij snel moesten vertrekken. De opeenvolging van injecties, haar plotselinge achteruitgang en de haast waarmee alles verliep, hebben bij mij veel vragen achtergelaten. Ik beweer niet dat ik medisch kan vaststellen waardoor Kayra zo snel achteruitging. Ik weet alleen wat ik zelf heb gezien: ik bracht haar binnen vanwege licht kuchen, zij werd rustig in de zuurstofcabine en na de eerste injectie ging het plotseling ernstig mis. Diezelfde dag moest ik afscheid nemen van mijn geliefde hondje. Ik blijf achter met intens verdriet en veel onbeantwoorde vragen. Ik mis vooral duidelijke uitleg over welke injecties Kayra heeft gekregen, waarom deze nodig waren en hoe haar toestand zo snel kon omslaan. Het gebrek aan rust en empathie heeft deze ervaring nog traumatischer gemaakt. Eerst kon en wilde ik dit niet delen, omdat het verdriet en de herinneringen te zwaar waren. Toch voel ik dat ik dit voor mijn eigen verwerking moet vertellen. Dit is onze persoonlijke ervaring en wij vinden het belangrijk om deze te delen. Hopelijk helpt ons verhaal andere baasjes om een weloverwogen keuze te maken wanneer zij medische zorg zoeken voor hun geliefde huisdier.